όταν ξεκίνησα την καρριέρα μου ως ελεπ, ο πρώτος μου πελάτης ήταν τυρέμπορος και είχε θεωρήσει καλό να μου προμηθεύει μισό κιλό μανούρι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ κάθε βδομάδα.. χορτάσαμε τυράκι οικογενειακώς -τότε! Πώς το θυμήθηκα; όταν πριν από λίγο έμαθα πως υπάρχει ένα θεατράκι πίσω από το Δημαρχείο. Τότε, οι δρόμοι εκείνοι ήταν γεμάτοι τυράδικα, έσφυζαν απο ζωή, φορτηγάκια και μηχανές τριών θέσεων μούγκριζαν φορτώνοντας και ξεφορτώνοντας βαρέλια με τυρί (χοντρεμπόριο γαρ) και μύριζε τυρίλα ως απάνω στη λαχαναγορά.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
This is a FunEL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου