1.166 περί ζωτικού χώρου

Αμέρ: τι θες βρε μπόι πχια και πάλι κλαίγεσαι;

Ομέρ: θέλω ζωτικό χώρο, παραστριμωχτήκαμε και η κερά γεννοβολά ασταμάτητα.

Αμέρ: κάντε και καμιάν αποβολή, κόψε και κάνα ασουλούπωτο, εγώ θα στα λέω όλα;

Ομέρ: κόψαμε, πώς δεν κόψαμε! της Συρίας έγινε στο σπίτι, αλλά και πάλι δεν χωράμε.

Αμέρ: ε, και τι θες να κάνω; εγώ μονάχα συμβουλές μπορώ να δίδω.

Ομέρ: εκείνον τον μαγκούφη το γείτονα τον ξες;

Αμέρ: α, πώς να μη τον ξέρω; αυτόναν όλος ο κόσμος τον γνωρίζει.. όχι αυτόναν ακριβώς, αλλά τσι προγόνοι του ή ευτούνους που του κληρονομήσαν το σπίτι.

Ομέρ: α, γειά σου! το σπίτι, είπες τη σωστή λέξη. Απ' αυτούνο το σπίτι θέλω ένα κομματάκι, ένα δωματιάκι να πούμε.

Αμέρ: και πώς να γίνει αυτό; θα σε κράξουνε οι άλλοι.

Ομέρ: εσύ εφέντη να μη με κράξεις και στι άλλοι τσι έχω γραμμένοι.

Αμέρ: και τι θα λένε άμα δεν σε κράξω κι εγώ; άσε που είναι φίλος κι ο γείτονας κι ας είναι και μαγκούφης, που δεν είναι και τόσο τώρα που τακίμιασε με τσι πολλοί.

Ομέρ: εμ, όλο και κάποια ιδέα θα κατεβάσεις.. και κάντο για μένα που τόσο ψωμί κι αλάτι φάγαμαν.. και που σ' εχτιμάω.. ξες εσύ πόσο.

Αμέρ: φάγαμαν, αλλά παλιά, τότενες που σουνα καλό παιδί.. Ασε να το σκεφτώ.

Ομέρ: το σκέφτηκες;

Αμέρ: τόσο ογλήγορα; κάτσε να βάλω στο πισι τα δεδομένα.

--τσακ-τσακατσακ-τσικτσακ-μπλρλρλρλρ-Ποπ!

Ομέρ: βγήκε κιόλας πόρισμα; τι λέει;

Αμέρ: λέει άμα πάρεις το δεμάτιο που είναι δίπλα σου, να του δώκουμε ένα δεμάτιο από την άλλη την πλευρά!

Ομέρ: όπα! σοφό το πισί! και δεν του τό 'χα...

Αμέρ: βάλε πλώρη το λοιπόν, κάνε παιχνίδι και μη πεις τίποτα περί πισι, κλπ.

Ομέρ: τι, πρωτάρες είμεθα; θα κάνω μερικά αναγνωριστικά βήματα να κόψω αντιδράσεις... Κι εσύ πλάι μου, έτσι;

Αμέρ: τά 'παμε αυτά...

 

(συνεχίζεται σχετικά σύντομα, αν...)