το δωμάτιο γέμισε ασφυκτικά από χρέη, βιαστές, σκάνδαλα, δολοφονους, δολοπλόκους, τσιμέντα, κοριούς, κορονοϊούς, πρόσφυγες ζωντανούς και πνιγμένους, παιδιά κυνηγημένα, βασανιστές, αυτοκτονημένους, παπάδες, δανειολήπτες, δικαστικούς κλητήρες, τραπεζίτες, εμβόλια... κι εκεί που έλεγα να τα διώξω όλαυτά τα τοξικά πλάκωσαν τα τραίνα με τα νεκρά παιδιά, τις μίζες, τα ασύμβατα συστήματα ασφαλείας, τις κλάψες, τα ρουσφέτια, τις δηλώσεις "έτσι δουλεύει το ελληνικό κράτος" και έγινε το αδιαχώρητο. Πλήρες! φωνάζω και φεύγω. Από το μυαλό μου.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
This is a FunEL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου