1.130 κοινωνικό κράτος

σκέφτηκα την αξιοπρέπεια των άστεγων ανθρώπων που πουλάνε το περιοδικό "Σχεδία", ένα περιοδικό σχεδόν άψογο αισθητικά (αν και πολύ γυαλιστερό) πολύ καλύτερο από διάφορες φυλλάδες ιδιωτικών συμφερόντων. Σκέφτηκα πόσο νιώθουν αξιοπρεπείς αυτοί οι συνάνθρωποι μέσα στη δυστυχία τους, να μείνουν χωρίς σπίτι και δουλειά, συνεισφέροντας στη διανομή του περιοδικού με τα δικά τους νέα, ένα έντυπο που συνδιαμορφώνουν και νιώθουν υπερήφανοι και χρήσιμοι και όχι περιθωριακοί. Σκέφτηκα επίσης ότι αυτήν ακριβώς την αξιοπρέπεια βρεθήκαν εγκέφαλοι (ανεγκέφαλοι και αναίσθητοι) να εκμεταλλευτούν ώστε να ξεζουμίσουν τους υπόλοιπους συνανθρώπους που δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο έσχατο όριο εξαθλίωσης, αναγκάζοντάς μας να επωμισθούμε το βάρος της επιπλέον φορολογίας των πάμφτωχων ανθρώπων -τάχα μου και δήθεν- σύμφωνα με το νέο Νόμο/τροπολογία. Τι θέλει η κυβέρνηση τελικά; να μείνουμε όλοι στο δρόμο; Αξιοπρέπεια εξασφαλίζει κυρίως η χρηστή διάθεση των προϊόντων της φορολογίας όλων μας. Το "κοινωνικό κρατος" που λέμε. (18 Φεβρ. 2018)