μεγάλη αείμνηστη τραγωδός είχε σπάσει τα παΐδια γνωστού ηθοποιού, όταν αυτός ακόμα σπούδαζε, χοροπηδώντας πάνω του! φαντάζεσαι μια πανύψηλη νταρντάνα να χοροπηδάει πάνω σου *για να σε μάθει* (όπως έλεγε η ίδια) να βγάζεις κραυγές; Κανείς δεν σκέφτηκε να την πάει σε δίκη, αν και ο παθών έκατσε μήνες ακίνητος γιατι τα πλευρά δεν κολλάνε με γύψο.
Αυτο ειναι το πιο ανώδυνο (ηθικά) παραδειγμα απο όσα γνωριζω.
Αναρτήσεις
This is a FunEL
1 σχόλιο:
ανέκαθεν το συνάφι του θεάτρου ήταν (και δεν θελω να παψει να ειναι) το άβατο τής "ανηθικότητας", το αντιθετο δλδ του πολιτικαλυ κορέκτ (ή της "κορεκτίλας" επι τω εκσυγχρονισμενοτέρω!) κι έχω να διηγηθω πολλά, απο τον καιρό που μεσουρανουσαν θρύλοι του είδους όπως π.χ. Ελλη Λαμπέτη, Αννα Συνοδινού, Κάρολος Κουν, κλπ μεγάλα αστερια αδιαμφισβήτητης αξίας. Υπάρχουν σχετικα "ανηθικα όντα" σε πολλους άλλους χώρους, αλλά το θέατρο έλκει (και δίνει άσυλο) ακριβώς σε όσους η κοινωνία εκδιώκει απο τους χρηστούς της κόλπους. (θα συνεχιζα, αλλα δεν θελω να ταραξω κι αλλο τα ύδατα, η Στυξ μάλλον απόθανε για τα καλά -τέζα λέμε)
Δημοσίευση σχολίου