Μου είναι εξαιρετικά δύσκολο να γράψω μια ιστορία που να περιλαμβάνει κάτι που έχω ζήσει και, αν προσπαθήσω να το κάνω αυτό, βγαίνει ένα κατασκεύασμα εντελώς ξενέρωτο! Ούτε με "πνίγουν" διάφορες ιστορίες...
Αυτό που συμβαίνει είναι ότι υπάρχει μια "ανάγκη" για γράψιμο. Κάθομαι π.χ. και λέω «τώρα θα γράψω κάτι» και φέρνω στο νου μου μια μικρή λεπτομέρεια οπτική, ακουστική, ή ό,τι άλλο αφορά μια αίσθηση ή ένα συναίσθημα.. κάτι τι πολύ μικρό πάντως. Από εκεί "πιάνομαι" και ξετυλίγεται ένα κουβάρι διήγησης χωρίς να επεμβαίνω σχεδόν καθόλου στο ρυθμό ξετυλίγματος.
Καμιά φορά, σημειώνω τίτλους που μου έρχονται στο νου, αλλά είναι πολύ σπάνιο να τους εκμεταλλευτώ και λυπάμαι γι αυτό.. γιατί είναι ωραίοι τίτλοι!
Αναρτήσεις
This is a FunEL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου