1.117 μια ενδιαφέρουσα συζήτηση

Ρ- Οταν έχουμε ένα παιδί "φυσιολογικό", είμαστε ευτυχισμένοι.

Οταν κάνει ό,τι ζητήσουμε, είμαστε ευτυχισμένοι.

Οταν έχουμε ένα παιδί ζωηρό, το βαράμε για να στρώσει.

 

Σ- Η σχέση ιδίως μητέρας-κόρης είναι σάρκινη, βρίσκεται έξω από το μύθο του οιδιποδείου και έξω από το πώς δομείται η γλώσσα συμβολικά, μια άρρητη προοιδιπόδεια συνεννόηση. 

 

Η σχέση των γυναικών με τη γλώσσα είναι λιγότερο μεταφυσική και περισσότερο πρακτική. Σε μια στατιστική υφολογική μελέτη (Υφομετρική απόδοση του φύλου του συγγραφέα, Γεώργιος Μικρός) διάβαζα πως οι γυναίκες τείνουν να χρησιμοποιούν πιο κοινές, σύντομες λέξεις που εμπλέκουν τον αναγνώστη με την επικοινωνία μαζί του, είναι επικοινωνιακές, πρακτικές, στιβαρές, η αγάπη τους πιο λογικά δομημένη. Οι άνδρες υφίστανται την καταπίεση του οιδιπόδειου μύθου και προτιμούν σπανιότερες λέξεις, η σκέψη τους είναι πιο μεταφυσική, συναισθηματική, γι αυτό πιο επιθετική (προτιμούν πχ αντιθετικούς συνδέσμους όπως το "αλλά" ή "όμως"). Οι γυναίκες στην ποίηση συχνά είναι πιο λογικά δομημένες, προτιμούν το σαρκασμό ή αναφέρονται στη σιωπή ως δυσπιστία να περιγραφούν διαμέσου της οιδιπόδειας γλώσσας, ενώ στη γυναικεία ζωγραφική υπάρχει έντονη η αυτοπροσωπογραφία, η παρατήρηση του σώματός τους. 

 

Υπάρχει μία σχιζοφρενική τάσης φυγής και από τις δύο πλευρές διαμέσου των ονείρων, των ελεύθερων συνειρμών, της τέχνης, του παιχνιδιού (με το οποίο η Klein ψυχανάλυσε το παιδί). Ο ερωτικός πόθος του άντρα έφτιαξε ένα ερωτικό ζεύγος διακριτό που αντιγράφηκε στη γλώσσα με προσωποποιημένα ζεύγη ιδεών (ειρήνη-πόλεμος, ελευθερία-δουλεία, καλό-κακό, ωραίο-άσχημο) για να περιγράψει τον κόσμο, η γυναίκα πιο συνδεδεμένη με τη φύση, πιο οργανικά περίπλοκη, πιο επικοινωνιακά ευρεία, φαίνεται να τείνει προς το φάσμα και το άφυλο. Το αίνιγμα που εκφέρουν σχετίζεται με τον πόθο του άντρα για το μυστήριο και με τον εμπαιγμό της ίδιας της γλώσσας σε επίπεδο περιγραφής του κόσμου διαμέσου της προβολής του ερωτικού ζεύγους.

 

Στην μελέτη που ανέφερα δηλώνεται ότι αυτό σχετίζεται εν μέρει με τον τρόπο που δομείται ο ανθρώπινος εγκέφαλος στα δύο φύλα.

 

Ρ- για ένα πράγμα είμαι σίγουρη: ο Φρόυντ κατέστρεψε ένα σωρό κόσμο!! (έχει και συνέχεια για τους γερμανόγλωσσους σοφούς)

 

Σ- Έχεις τα δίκια σου, γενικότερα η υστερία και η βία της γερμανικής σκέψης, αυτό το πάθος της για καθαρότητα που οδήγησε στο ολοκαύτωμα και άλλαξε τη φιλοσοφία έκτοτε. Το ασυνείδητο είναι μια σημαντική ανακάλυψή του πάντως, ότι οι άνθρωποι δηλαδή ελέγχουμε εν μέρει τον εαυτό μας. 

 

Ρ- συμφωνώ ότι υπήρξε συμβολή στην κατανόηση του εαυτού, όταν όμως αυτή η βοήθεια έγινε επάγγελμα, οι ψυχαναλυτές το παράχεσαν το πράγμα! Νομίζω πάντως ότι, γενικά, οι Καντ, Μαρξ, Φρόυντ, βασίστηκαν στους αρχαίους έλληνες φιλοσόφους και, αφού τους μάσησαν καλά, τους σερβίρισαν αποστεγνωμένους! 

 

Σ- Ο μύθος της Ηλέκτρας και του Οιδίποδα είναι ακραίοι μύθοι σχετιζόμενοι με το φόνο, δεν ξέρω γιατί έγιναν το κέντρο της ψυχαναλυτικής προσοχής μέσα από αυτή την επικίνδυνη αλληγορία. Πίσω από την μπλούζα του γιατρού υπάρχει το κοινωνικό κύρος και το συμφέρον. Ο ψυχαναλυτής πληρώνεται για να ηρεμήσει τον ασθενή. Οι σπουδές του φύλου και η αντιψυχιατρική δίνουν μια πολύ ενδιαφέρουσα κριτική. Το ερώτημα είναι τι επαναπροτείνουμε στη θέση τους. 

 

Η αρχαιότητα δεν είναι πανάκεια. Οι πλατωνικοί διάλογοι έχουν αρκετή παράνοια και αυταρχισμό χαχα. Προτιμώ τους προσωκρατικούς για τον ποιητικό τους λόγο και τους σοφιστές για τη σχετικότητα της αλήθειας, το Λουκιανό που παρουσιάζει την φιλοσοφία ως πόρνη πολυτελείας και την εμπαίζει.

 

Ρ- ο Πλάτωνας μεταφυτεύτηκε στον Καντ.

ανήκω στη σχολή του Δημόκριτου

Σ- Ναι, ο Καντ τον παρουσίασε αποστεγνωμένα χωρίς τη λογοτεχνικότητα και το διάλογο που διασώζει τη σημασία του Πλάτωνα. Γιατί συχνά στους πλατωνικούς διαλόγους ξημέρωνε και δεν κατέληγαν αναγκαία κάπου.

Η προσπάθεια του Δημοκρίτου να ηρεμήσει τους ανθρώπους και να τους απαλλάξει από μεταφυσικούς φόβους έχει ενδιαφέρον. Παρόμοια θεώρηση πέρασε και στον Επίκτητο μεταγενέστερα.

 

Ρ- γιατί όμως οι μεταγενέστεροι αγνόησαν τον Δημοκριτο και προτίμησαν να αναπτύξουν/ενστερνιστούν/συνεχίσουν τη σκέψη των άλλων;

 

Σ- Ισως γιατί η σκέψη των προσωκρατικών ήταν μη κατανοητή ακόμη και γιατί σώζονται τόσο λίγα συγκριτικά. Υπήρχε το βάρος της θεολογίας και της κοινωνικής καταπίεσης, το κύρος του Γερμανού πανεπιστημιακού καθηγητή. 

 

Ακόμη και στο τάδε έφη Ζαρατούστρα, που είναι πιο κοντά στη σύγχρονη σκέψη, ο Νίτσε μιλάει ποιητικά και με χρησμούς, αλλά κι αυτός δεν ξεφεύγει από τη βία, το θυμό, την οργή στην αφήγησή του. Και δεν ξέρω πώς ένα μυαλό έτσι θυμωμένο μπορεί να αποφαίνεται για τα πράγματα.

Μετά το ολοκαύτωμα φαίνεται πως η σκέψη επανεκτίμησε τον εαυτό της, απομακρύνθηκε από την πλατωνική οντολογία και στράφηκε στους προσωκρατικούς και τους σοφιστές.

 

Ρ- που σημαίνει ότι η ανθρώπινη σκέψη προχωράει πολύ αργά. (κατι ετοιμαζω, αλλα ακομα ειναι σκορπιο στο μυαλό μου)

 

Σ- Αδημονώ, γι' αυτό σ' τα γράφω αυτά, για να πάρεις μπροστά!

 

Ρ- με κουρδίζεις δλδ

 

Σ- Αλληλοκουρδιζόμαστε, θα έλεγα, γιατί έχω αναθεωρήσει κι εγώ διάφορα με αυτά που λέμε, χαχα!

____________________

στις 16 Φεβρουαρίου 2019 έγινε η συζήτηση.