περπατάω αργά αργά, ακούω σαξόφωνο, πολύ καλό σαξόφωνο, βλέπω κόσμο μαζεμένο, πλησιάζω, είναι ένας φουκαράς καθιστός σε ένα παγκάκι και κάνει πως παίζει με μια τρομπέτα ψεύτικη, πανηγυριώτικη, πλαστική γυαλιστερή, ακούω να λένε "μα τι ωραία που παίζει", δεν πιστεύω στ' αφτιά μου, κοιτάζω προσεχτικά, πλάι του, χάμω, δίπλα στο παγκάκι, παίζει ένα κασετοφωνάκι, φεύγω με μεγάλη ταχύτητα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)



This is a FunEL










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου