οταν ξεπλενουνε τα σπαθια τους οι Σαμουράι, αφήνουν το νερο να τρέχει κατά μήκος της κόψης απο πανω προς τα κατω, κρατώντας λίγο λοξά ωστε να μη πεφτει το νερο κατευθειαν πάνω της αλλά να τη "γλείφει" κυλώντας. Ετσι, ψιλοακονίζεται κιολας!
το κόλπο αυτό το είχα δει σε ενα παλιο κινεζικο φιλμ με θέμα τον σινοϊαπωνικό πόλεμο. Ενας γιαπωνεζος στρατιωτης πήγε να κρυφτεί στην καλύβα ενός κινεζου αγροτη, εκείνος τον έκρυψε, τον τάισε, κι έγιναν φιλοι. Οταν τελικα οι ιάπωνες νικησαν και κατέλαβαν το χωριό, έβαλαν τους κινεζους χωριάτες στη σειρά και τους κόβανε τα κεφάλια. Οταν ηρθε η σειρα του φιλου του, ο γιαπωνεζος στρατιώτης δεν μπορούσε να κάνει τιποτε παραπάνω από το να ακονίσει καλά το σπαθί του, ώστε να κοπεί το κεφάλι του φιλου του με μια σπαθιά. να μην υποφέρει δηλαδή. Εκεί είδα τον τρόπο ακονίσματος με το νερό που περιέγραψα.
Παρασκευή, Νοεμβρίου 10, 2023
1.667 το ακόνισμα του σπαθιού
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)



This is a FunEL










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου