233. τα μάτια της πόρτας

Είχε συνηθίσει να κοιτάζει από το μάτι της πόρτας. Εβλεπε ταχτικά τη γυναίκα του να έρχεται, να σκύβει μπροστά στη πόρτα της και να αφήνει διάφορα μαγικά πάνω στο κόκκινο χαλάκι. Πότε ένα κουμπί τυλιγμένο με τρίχες κατσαρές, πότε κάτι λιγδιάρικα σκουπιδάκια τυλιγμένα σε χαρτομάντιλα. Δεν έδινε σημασία. Ούτε είχε μιλήσει ποτέ γι αυτά τα παράξενα πράγματα, άλλωστε δεν πίστευε στα μάγια. Σίγουρα, εκείνη που ερχόταν και τα τοποθετούσε προσεκτικά, πίστευε, αυτό όμως της ήταν αδιάφορο και τίποτε στον κόσμο δεν ήταν ικανό να χαλάσει την όμορφη σχέση που διατηρούσε με τον άνθρωπο που θαύμαζε -τον προϊστάμενό της.
Εκείνος ερχόταν συχνά, κάποτε και χωρίς να ειδοποιήσει, μια φορά έτυχε μάλιστα να πέσει πάνω στον άντρα της, την ώρα που ετοιμαζόταν να ανοίξει την πόρτα να μπει στο σπίτι. Τότε μάλλον ήταν που ψυλλιάστηκε ο νταής ότι μπορεί να τρέχει κάτι πέρα από τα ζητήματα του γραφείου μεταξύ τους, επειδή ήταν φανερή η αμηχανία της όταν τους είδε να μπαίνουν στο σπίτι ταυτόχρονα. Της προξενούσε φόβο ο άντρας της, με το φόβο την κουλάντριζε τόσα χρόνια -κοντά είκοσι- που ήταν παντρεμένοι. Με χαστούκια, και μάλιστα μπροστά στα παιδιά, απαντούσε στα ερωτήματά της ή έδινε έμφαση στις εντολές του. Με χαστούκια αντιδρούσε στην επιθυμία της για διαζύγιο. Τι κι αν ήταν μορφωμένος άνθρωπος, που λένε; Η μόρφωση κάποτε είναι ανεξάρτητη από τα ψυχικά χαρίσματα.
Εντρομη τους άκουσε να βρίσκονται πάλι μαζί, αλλά έξω από το διαμέρισμα αυτή τη φορά, στο πλατύσκαλο, να διαπληκτίζονται άγρια. Κόλλησε το μάτι στη πόρτα να δει τι συμβαίνει, είδε το χέρι που γνώριζε καλά να ανεβοκατεβαίνει, μετά άκουσε ένα γδούπο και κάτι να σέρνεται. Δεν έβγαλε κιχ, έμεινε στήλη άλατος, σαν να μην υπήρχε, σαν να ήταν απούσα. Είχε ακούσει το μήνυμα που είχε αφήσει στον τηλεφωνητή του κινητού του η "άλλη" από την Ουγγαρία, όπου είχε πάει με πρόσχημα να δει το γιο που σπούδαζε. Τότε κατάλαβε τη συνομωσία των απατημένων. Ελεγε η φωνή στον τηλεφωνητή ότι να έχει το νου του τώρα που εκείνη λείπει να πιάσει αυτός στα πράσα τους εραστές και όταν επιστρέψει να κανονίσουν μαζί πώς να τους τη φέρουν, να βγάλουν και κανένα φράγκο.
Η πολυκατοικία είχε σηκωθεί στο ποδάρι, χαμός γινόταν, σειρήνες περιπολικών, κόσμος, τηλεοπτικά συνεργεία, αλλά εκείνη μαρμαρωμένη πίσω από το μάτι της πόρτας. Ακούστηκαν χτυπήματα "αστυνομία, ανοίξτε, θα σπάσουμε την πόρτα" και άνοιξε ένα πρόσωπο σαν άσπρο σάβανο. "Ελάτε μαζί μας" της είπε κάποιος κι εκείνη απάντησε "μισό λεπτό, να βάλω τα μάτια της πόρτας στο μπολάκι", πράγμα που έκανε με μεγάλη προσοχή. Τα μάτια της πόρτας ήταν οι καλύτεροι μάρτυρες, αλλά αυτό δεν το γνώριζε κανείς άλλος.

----------
ΣΗΜ. η ιστορία στο σύνολό της είναι φανταστική και αποτελεί συρραφή από διάφορες ιστορίες που συνέβησαν ή θα μπορούσαν να συμβούν