1.353 η κλεψύδρα

θυμάμαι ένα όμορφο βράδυ που ξεντώθηκε μέχρι τις μικρές ώρες με ενδιαφέρουσα συζήτηση και μακρύ τσιμπουσάρισμα. Προχωρώντας ο χρόνος στην κλεψύδρα, η συζήτηση ακροβατούσε, ανακατευόταν με την άμμο και απορούσα πώς γλιστρούσαν οι λέξεις μέσα από το στενό στόμιο και έπεφταν στο χαμηλό της υπογάστριο, ενώ, αηδιασμένη από το θέαμα της ανοιχτής κοιλιάς της που τις ρούφαγε με λαιμαργία, τρόμαζα στο τέλος με το γδούπο του τελευταίου κόκκου που βούλιαζε βαρύτερος από όλους τους προηγούμενους και σχημάτιζε ένα βαθύ κρατήρα.