από 28' 22'' το γεγονός
ήμουν εκεί, καλεσμένη του Ιάννη που γνώριζα τηλεφωνικά από το 1971 (δεν είδα ποτέ ταυτότητα ή διαβατήριο ούτε σκέφτηκα να ρωτήσω γιατί Ιάννης, αλλά έτσι λεγόταν έτσι συστηνόταν έτσι τον λέγαμε όλοι), κάθισα στο χώμα καταγής που λένε μη στερήσω κάποια θέση από όσους είχανε πληρώσει, κατσίκια με φωτάκια στο λαιμό να τρεχαλάνε στα σκοτάδια (ψιλοαπέτυχε το κόλπο, δεν έμεινε ικανοποιημένος), απαγγελίες σε εράσμια προφορά, κλπ, κάτι πρωτόγνωρο και μαγικό το "Πολύτοπό" του, καμιά σχέση με τα βίδεα που κυκλοφορούν γιατί το θέαμα/ακρόαμα παιζόταν γύρω μας και ήταν αδύνατο να απαθανατιστεί επαρκώς, αλλά παίρνεις μια μικρούτσικη γεύση από τους ήχους και μόνο



This is a FunEL










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου