Εμένα δε μ’ έκανε μάνα, μια Δράκαινα με γέννησε, μια Λάμια, που μ’ ένιωθε απολειφάδι μιας εποχής ηρωϊκής, γεμάτης Ονείρατα και Φαντάσματα, πλάσματα της φαντασίας δηλαδή. Μ’ένιωθε πλάσμα ανίκανο να φτάσω (και πόσο μάλλον να εξελίξω!) το μεγαλείο του Οράματος που η ίδια έζησε μέσα του -αλλά γκρεμίστηκε- και για του οποίου το ξαναχτίσιμο με προόριζε συλλαμβάνοντάς με και γεννώντας με.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
This is a FunEL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου