138. περί μαθηματικού

Αντίθετα από τον σοφό φιλόλογο, ο μαθηματικός μας ήταν ένα γαμπρευόμενο γερόντιο από τη Μάνη, φτυστό με την πλαϊνή εικόνα. Ηταν ο λόγος που αντιστάθηκα στο να μισήσω τα μαθηματικά. Γενικά, αντιστεκόμουν εξ απαλών ονύχων. Για χατήρι του, έδωσα εξετάσεις στο Πολυτεχνείο. Αναμασούσε τις σελίδες του βιβλίου και συχνά ξέχναγε αρκετές σειρές, με αποτέλεσμα να γιουχάρεται από τα πίσω θρανία. Καθόμουν στο τρίτο, σχεδόν σε όλες τις τάξεις του γυμνασίου κι έτσι ήμουν φρόνιμη -αναγκαστικά, αλλά και εκ πεποιθήσεως. Συμφωνούσα με τα τελευταία θρανία, αλλά, ως καλή μαθήτρια, δε γινόταν να καθήσω πιο πίσω.

Ο καθηγητής λοιπόν αυτός, με βαθμολογούσε πάντα, σε κάθε πρώτο δίμηνο (έτσι ήταν τότε, δίμηνα, και δεν υπήρχε λύκειο λέμε) με ένα 13άρι, το οποίο γινόταν 17 στο τέλος κάθε χρονιάς, μια και συμβάλλανε στο μέσο όρο και οι βαθμοί των γραπτών εξετάσεων των δυο εξαμήνων. Δηλαδή, 13+20/2 =16,5 που γινόταν 17 (το κλάσμα υπέρ του μαθητή) και πάλι τα ίδια στο Β' εξάμηνο. Για τέσσερα συναπτά έτη, από τη Γ' γυμνασίου μέχρι την Στ', δεν βαρέθηκε το ίδιο βιολί.

Εντωμεταξύ, μονάχα όταν ολόκληρη η τάξη (104 θήλεα!) αδυνατούσε να απαντήσει σε ένα ερώτημά του, μονάχα τότε με άφηνε να δώσω απάντηση λέγοντας "ε, ας το πει η Μαρίνα". Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές επενέβαινα στο έργο του προτρέχοντας, δηλαδή σιγοψιθύριζα την (προβλεπόμενη) συνέχεια της παπαγαλίας του ή διόρθωνα τις πράξεις που έκανε στον πίνακα, έτσι με είχε χαρακτηρίσει "προπέτη": "Είσαι προπέτης!" με κατακεραύνωνε και έτρεχα στο λεξικό να βρω τη λέξη, η οποία δεν αναφερόταν ως βρισιά, όπως ακουγόταν να εκφέρεται από τα παχιά του χείλη.

Στην προτελευταία τάξη παντρεύτηκε τη θεία μιας συμμαθήτριας και νομίσαμε ότι θα μαλάκωνε λίγο η τραχειά συμπεριφορά του, αλλά τα νομίσματα... αποδείχτηκαν κάλπικα! Χειρότερος έγινε, αν και πιο περιποιημένος. Ελεγα στις φίλες μου ότι "θα μπω στο Πολυτεχνείο και θα πάρω το δίπλωμα να του το τρίψω στη μούρη", αλλά μόλις τελειώσαμε το γυμνάσιο εκείνος πήρε σύνταξη και'γώ ξέχασα έναν από τους λόγους που με ώθησαν να διαλέξω επάγγελμα. Να του το χρωστάω;Δεν είμαι σίγουρη ακόμα πως είχα διαλέξει το σωστό. Αν και τα μαθηματικά ήταν το φόρτε μου, αυτή η συνεχής διαπάλη με είχε κουράσει.