743. παληκάρια σε παρένθεση

όταν μαζευτήκαν οι φαντάροι για τον πόλεμο στην Αλβανία, το 1940 δηλαδή, ήταν δυο φαντάροι που, το βράδυ πριν την αναχώρηση για το μέτωπο, περπατάγαν κορδωμένοι (ανάμεσα στους υπόλοιπους, τους πολλούς και μουδιασμένους) διατυμπανίζοντας τι θα κάνουν στους εχθρούς της πατρίδας, όλο "θα τους.." και "θα τους.." έκαναν διάφορα, και οι πολλοί και μουδιασμένοι φαντάροι λέγαν απομέσα τους τι παληκάρια είν' αυτά και τι κρίμα να μην έχουνε κι αυτοί το δικό τους θάρρος και την πίστη, αλλά τη μέρα που ξημέρωσε και μετρηθήκαν για να ξεκινήσουν για τα σύνορα, οι παληκαράδες έλειπαν: ήταν οι πρώτοι λιποτάκτες και, φυσικά, τουφεκίστηκαν γιατί η λιποταξία σε καιρό πολέμου δεν συγχωρείται. Γιατί θυμήθηκα τώρα αυτή τη μικρή ιστορία; Επειδή σκέφτομαι ότι αν οι παληκαράδες, που επιτεθήκαν εναντίον του δήμαρχου στη Θεσσαλονίκη, βρισκόντουσαν στην πρώτη γραμμή των συνόρων πιθανότατα θα λιποτακτούσαν και μη πει κανείς ότι κάνω παράξενες σκέψεις