738. Περί ευθυνών

Κάποιοι σοφοί που ασχολούνται με την ανθρώπινη ψυχή, λένε ότι η ανάληψη υπερβολικά μεγάλων ευθυνών συμβαίνει επειδή φουσκώνει ένα παραμελημένο "Εγω" και κάνει τον απλό άνθρωπο να νοιωθει σπουδαίος. Αυτό το γνωρίζουν καλά όσοι προβάλλουν τα δικά τους σφάλματα σε πλάτες αθώων. Προτείνω λοιπόν να περιορίσουμε τις ευθύνες μας σε όσες πραγματικά μας αναλογούν -αν υπάρχουν ευθύνες βέβαια- και να καταμερίσουμε τις ευθύνες των κυβερνώντων αναλόγως. Το μέλλον ήδη βρίσκεται εδω και όποιος εχει ματια βλέπει τι ακριβώς συμβαίνει, μια κοροϊδία σκέτη. Το βλέπω, επειδή δεν άφησα κανενα να διαφεντέψει την τύχη μου και επειδή δεν δέχομαι καμμιά ευθύνη για συμπεριφορές και αποφάσεις άλλων. Οσοι το έκαναν, να πανε να πνιγουν μαζι με αυτους που διαλεξαν για σωτηρες.

Γράφω αυτό το σημείωμα επειδή έγινε της μόδας τελευταίως απο απλούς ανθρώπους το αυτομαστίγωμα. Οπου σταθώ κι όπου βρεθώ, ακούω για "εμάς που φταίμε". Αλήθεια, ποιο ειναι το φταίξιμο; Το ότι διαλέξαμε το πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας; Το ότι δεν πιεσαμε για περισσότερο και πιο αποτελεσματικό έλεγχο; Το ότι δεν κατεβήκαμε όλοι στο δρόμο; Το ότι δεν φάγαμε όσο μπορούσαμε περισσότερα, ώστε να βρισκόμαστε τώρα σε ισχυρή θέση και να μην ασχολούμαστε με την πλέμπα;

Οποιος γνωρίζει, ας απαντήσει... ειλικρινά παρακαλώ! :)
______________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 13/1/2011