512. ο κουρέας του παπού μου

ο κ. Πιπέρης ήταν ο κουρέας του παπού μου, το κουρείο ήταν στην αρχή της Σόλωνος αμέσως μετά τη διασταύρωση με Κανάρη, παραδίπλα από το ανθοπωλείο του Χρήστου Ράπτη, που παντρεύτηκε μια κυρία από την Πόλη με ζωγραφισμένα φρύδια και την αποκαλούσε "λουλουδάκι μου", αλλά το θέμα μας είναι ο κ. Πιπέρης που ερχόταν σπίτι για να ξυρίζει τον παπού μου κάθε πρωί και κάπου κάπου τον κούρευε κιόλας, μια και ο παπούς μου δεν πήγαινε ποτέ στο κουρείο αν και ήταν δυο βήματα κι έτσι έχασε την ευκαιρία να συναντηθεί με το Νίκο Σταυρίδη που ήταν επίσης πελάτης του κ. Πιπέρη και ήταν πολύ σοβαρός άνθρωπος αν και κωμικός, πράγμα που δεν το ήξερα αφού δεν είχα δει ακόμα ελληνικές ταινίες ούτε πήγαινα στο θέατρο για να τον έχω δει και, μια και λέμε για τον κ. Πιπέρη, ήταν κι αυτός πολύ σοβαρός κύριος και φορούσε μια άσπρη μπλούζα, σαν γιατρός ήτανε και ρώταγα τη γιαγιά μου "γιατί τον λένε κύριο Πιπέρη;" επειδή δεν πίστευα ότι ένας τόσο σοβαρός κύριος θα μπορούσε να έχει τόσο αστείο όνομα
______________
ΣΗΜ. μόλις γράφτηκε στο f/b