1.245 γενέθλια στο Ρόττερνταμ

Ρόττερνταμ, δεκαετία '70, αγκυροβολημένο αρόδου το γκαζάδικο όπου ήταν μπαρκαρισμένος ο αγαπημένος μου αδελφός ως τζόβενο. Ηταν η μέρα των γενεθλίων του -έκλεινε τα 25- και ήτανε μεν μόνος, αλλά αποφασισμένος να τα γιορτάσει. Βγήκε στην πόλη, μπήκε σ' ένα ζαχαροπλαστείο, παράγγειλε μια τούρτα, άναψε και τα κεράκια και τα φύσηξε! Για πότε μαζεύτηκε τόσος κόσμος γύρω του, κιθάρες, τραγούδια, κλπ, ούτε που το κατάλαβε, όπως μου έγραψε στο τρυφερό του γράμμα. «Πέρασα τα ωραιότερα γενέθλια, μην ανησυχείς για μένα» έτσι έκλεινε το γράμμα του. Οχι, δεν ανησυχούσα για σένα. Είχες ένα μοναδικό χάρισμα να έλκεις ανθρώπους, να μη περνάς απαρατήρητος. Ισως τα βάρη που φορτωνόσουν ανέκαθεν να ήταν αυτά που σε τραβήξανε κάτω.. ή απάνω..;