1.061 ντε προφούντις

σήμερα θυμήθηκα ένα παλιό μου πάθημα σχετικό με δημ. υπηρεσία, όπου βέβαια η δημ. υπηρεσία έδρασε υπέρ ενός φίλου, που απεδείχθη φίδι!

 

Ετοιμαζα τη συμμετοχή μου σε έναν αρχιτεκτονικό διαγωνισμό "κλειστό", που σημαίνει ότι η διεξαγωγή του γινόταν στο πλαίσιο των ορίων/απαιτήσεων κάποιου υπουργείου και κριτής θα ήταν η αρμόδια υπηρεσία και μόνο. Επρόκειτο για ένα εμβληματικό κτίριο, που πολλοί θα ήθελαν να υλοποιήσουν.

 

Ενας φίλος και συνάδελφος έμαθε την πρόθεσή μου και πλάκωσε στο γραφείο αιτούμενος συνεργασία, επειδή τον ενδιέφερε πολύ το θέμα και (καθως δηλωσε) είχε και ΤΟ κονέ στην υπηρεσία. Συμφώνησα μετά χαράς, δουλέψαμε (μια 7μελής ομάδα) με ενθουσιασμό και κερδίσαμε το Α' βραβείο, άρα και την ανάθεση της μελέτης. 

 

Ολα καλά, μεχρι τη στιγμή της υπογραφής ενώπιον των αρμοδίων αρχών, του υπαλλήλου δλδ που εκπροσωπευε το υπουργείο.

 

Εκεί έγινε το σώσε! ο φιλος και συνάδελφος, με τη συνεπικουρία του αρμοδίου, απαιτούσε το μοίρασμα της συνολικής αμοιβής δια του δύο. Μισή αυτός, μισή η αφεντιά μου. Ελα όμως που το δικο μου μελετητικό πτυχίο έβγαζε αμοιβή διπλάσια σχεδόν απο το δικό του! και με τη δικη μου αμοιβή έπρεπε να καλύψω και τους υπόλοιπους συντελεστές, πέντε νεότερους συναδέλφους ακόμα που δούλευαν στο δικο μου γραφείο. 

 

Ο φίλος, που έπαψε απότομα να είναι φίλος, ήταν ανένδοτος: ή μισά μισά ή τίποτα. Και ο αρμόδιος αμετακίνητος στην ίδια γραμμή. Πέρασα μερικά βράδια ξάγρυπνη στη βεράντα του σπιτιού μου σκεπτόμενη το θέμα και βασανίζοντας τον εαυτό μου: ήθελα πολύ να γίνει η μελέτη και να χτιστεί το σπουδαίο κτίριο, αλλά δεν ήθελα να πιαστώ και κορόιδο. Η ζυγαριά έγειρε τελικά προς τη β' κατεύθυνση, ο "φίλος" έβαλε λυτους και δεμένους να με μεταπείσουν, αλλά άμα πάρω μια απόφαση, και μάλιστα με τόσο πόνο ψυχής, δεν την αλλάζω.

 

Η μελέτη δεν έγινε, το κτίριο δεν χτίστηκε, η ζωή συνεχίστηκε, έγινα σοφότερη.

 

Σημειώνω ότι ο "φιλος" αυτός (όπως ελεγε) ήταν αριστερός και οι παρατρεχάμενοι που είχε βάλει να με μεταπείσουν ήταν πρωτοκλασσάτα στελέχη της δεξιάς -ενας εγινε και βουλευτης αργότερα. 

 

Είναι κι αυτός ένας λόγος που παραμένω... αταξινόμητη!!