κάποτε, σε ένα νησάκι των Κυκλάδων, είχα αναλάβει μια μελέτη για να εξυπηρετήσω μια φίλη που ήθελε να κάνει εργασίες συντήρησης στο σπιτάκι της κι έπρεπε να περάσει από την αρχαιολογική υπηρεσία της Τήνου, πήρα το καράβι και πήγα λοιπόν ένα ωραίο πρωινό και άπλωσα τα σχέδια στους εξεταστές αρχαιολόγους, όπου ένας κύριος σηκώθηκε απότομα κραυγάζοντας πριν ακόμα καλοδεί τα σχέδια "αποκλείεται! αυτό δεν περνάει!", ρώτησα το γιατί και απάντησε "επειδή έχει μπαλκόνι" κι έψαχνα να βρω πού στο καλό το είδε το μπαλκόνι, έβαλα όλη μου τη φαντασία να δουλεύει πυρετωδώς λέμε, μέχρι που κατάλαβα ότι είχε νομίσει το περιθώριο του σχεδίου για μπαλκόνι! του εξήγησα με νηφαλιότητα ότι αν τον ενοχλεί το περιθώριο μπορώ να το κόψω, αυτό έκανα επιτόπου κι έκτοτε δεν ξανάβαλα περιθώρια στα σχέδιά μου.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
This is a FunEL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου