Παρασκευή, Ιουνίου 22, 2007

264. γλιστρώντας πάνω στο αίμα



Δεν θέλησα να σε δω νεκρό
Γλιστρούσα πάνω στο αίμα και στον εμετό σου
-Οι σόλες μου γλιστρούσαν-
Εψαχνα μηχανικά στα ντουλάπια σου να βρω
Κουστούμι νεκρικό, πουκάμισο, γραββάτα
-Οχι, όχι, δεν φορούσες γραββάτες-
Αν και ήταν στο ντουλάπι κρεμασμένες πολλές
-Πάνω από πενήντα γραββάτες-
Διάλεξα ένα σακκάκι τουήντ καφέ μουσταρδί
-Το χρώμα που σου άρεσε να φοράς-
Ενα παντελόνι μπεζ, ένα πουκάμισο λευκό
Το λευκό αναδεικνύει το πρόσωπο
-Είπε το κοράκι που με συνόδευε-
Δεν του άρεσε το ωραίο σου πουκάμισο
Το ταιριαστό με το σακκάκι
«Τι όμορφος που είναι» είπαν κάτι γυναίκες
Ακουγα και δεν μιλούσα
Καθόλου δεν μιλούσα, μόνο είχα κρύψει
-Το πρόσωπο σε έναν ώμο-
Δεν θέλησα να σε δω νεκρό
Και δεν το μετάνοιωσα
-Ετσι κι αλλιώς, ωραίος ήσουν-
Θα σε θυμάμαι έτσι
-Ποιος ξέρει πόσο υπέφερες-
Θα σε θυμάμαι και θα σε ξεχνώ συνάμα


1 σχόλιο:

northaura είπε...

"καπως ετσι συμβαινει" που λεει και το τραγουδι

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...