701. το βατράχι

"δεν υπάρχει βατράχι" σκέφτηκα και το βατράχι που με κοίταζε απειλητικά από το κάγκελο του μπαλκονιού εξαφανίστηκε. Εκλεισα καλά τη μπαλκονόπορτα, μπήκα μέσα, αλλά είχε προλάβει να μπει και το βατράχι! θα πρόλαβε να πηδήξει φαίνεται και δεν το πήρα χαμπάρι. Τελοσπάντων, ξανασκέφτηκα "δεν υπάρχει βατράχι" και ξαναχάθηκε από το ράφι όπου ήτανε σκαρφαλωμένο. Πάω να σιάξω το πρωϊνό μου, αλλά το βατράχι βρέθηκε, ως φαίνεται, πριν από μένα στην κουζίνα και με κοίταγε περιπαιχτικά, καθισμένο πάνω στον βραστήρα. Ξαναέκανα το κόλπο, δηλαδή ξανασκέφτηκα "δεν υπάρχει βατράχι" και πάει, ξαναχάθηκε. Κάποια στιγμή, μπαίνω στο βεσέ και νάτο το βατράχι πάνω στο ρολό τουαλέτας! φυσικά, ξανασκέφτομαι "δεν υπάρχει βατράχι" και ξαναχάνεται, αλλά βαριέμαι αυτό το παιχνίδι, τρομάζω και στη σκέψη "κι αν δεν προλάβω ή αν ξεχάσω να σκεφτώ ότι "δεν υπάρχει βατράχι" τι θα γίνει; θα γεμίσει το σπίτι βατράχια; Οπότε, λέω δυνατά "ναι, υπάρχει βατράχι και θα το διώξω από δω μέσα" και το βατράχι μάλλον θα τρόμαξε περισσότερο από μένα γιατί δεν ξαναφάνηκε πουθενά.