τα παλιά χρόνια, οι αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί ήταν (αυτό που λέμε
σήμερα) θεσμός, δηλαδή υπήρχε απέραντη εμπιστοσύνη στην κριτική επιτροπή
με μέλη αξιόπιστα, όπου πλειοψηφούσαν αρχιτέκτονες ανώτεροι δημόσιοι
υπάλληλοι, μαζί με τους αρχιτέκτονες προτεινόμενους κριτές από τον
Σύλλογο Αρχιτεκτόνων και από το ΤΕΕ, με μειοψηφία αρχιτέκτονες
εκπροσώπους του αγωνοθέτη. Ο θεσμός αυτών των διαγωνισμών εξέπεσε επί Α.
Τρίτση (δυστυχέστατα) όταν έπρεπε να γίνουν φαστ-τρακ τα Κέντρα Υγείας
και δεν γινόταν (αυτή ηταν η δικαιολογία) να χασομερήσει η κατασκευή
τους με πιθανές ενστάσεις, πράγμα συνηθισμένο στους αρχιτεκτονικούς
διαγωνισμούς. Ετσι, έκτοτε, το πήρε η Πολιτεία σκοινί κορδόνι και σιγά
σιγά αλλά σταθερά οδηγήθηκαν οι διαγωνισμοί αυτοί στην απαξίωση και στην
κατάργησή τους.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)



This is a FunEL










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου