501. ΜΚΟ

όταν πρωτοήρθε η Μίκι-Ο κι έπιασε δουλειά στο γραφείο, ξαφνιαστήκαμε όλοι με την τσαχπινιά και την ευελιξία της, πόσο κατηρτισμένη κοπέλα, πόσο πρόθυμη, πόσο εργατική, τίποτα δεν υπήρχε που να αρνηθεί να το κάνει, με την ίδια εμφανή ευχαρίστηση σχεδίαζε πυραύλους και διαστημόπλοια, άδειαζε τασάκια και καλαθάκια του βεσέ, έσιαχνε υπέροχους καφέδες, χαλβά και ντολμαδάκια, έραβε φουστάνια, έπλεκε ζιπουνάκια, εμφιάλωνε νερά, έσκαβε τον ακάλυπτο και φύτευε ντομάτες και μαρούλια, μάζευε σύκα από τη συκιά του γείτονα και τα ξέραινε για το χειμώνα, γάζωνε βρακιά πολυτελείας, εξυπηρετούσε τα μπουρδέλα της Περιφέρειας Αττικής και νήσων, αλλά στην ανάγκη πεταγόταν και ίσαμε την Αλεξανδρούπολη να συμπληρώνει πιθανές ελλείψεις, τι να λέμε τώρα... προθυμότατη και παντός καιρού. Μέχρι που μια μέρα έφυγε από το γραφείο και τη χώρα, έγινε εξωχώρια και τη χάσαμε.
____________
ΣΗΜ. γράφτηκε πριν από λίγο στο f/b