97-η πίστη σώζει

Πόσο θα ήθελα να βρίσκομαι στην Τήνο
να σέρνομαι και να ουρλιάζω
πάνω στο δρόμο τον καινούργιο με τις πλάκες
να λέω "Παναγιά μου βόηθα"
κι όλα να βρίσκω τα χαμένα

Να βρίσκω τη φωνή που έχω χάσει
να βρίσκω την ανάσα που μου λείπει
να βρίσκω τα χαμένα δαχτυλίδια
να βρίσκω βλέμματα σωρό να με κοιτάζουν
να βρίσκω θάρρος να θωρώ τα πεθαμένα
να βρίσκω στάλες από κρέμα
σαν προβατάκια στη ζεστή μου σοκολάτα

Πόσο θα ήθελα να βρίσκομαι στην Τήνο
να σέρνομαι και να ουρλιάζω
μέσα στο πλήθος μια φωνή ακόμα ως τ' άστρα
να κραίνει "Παναγιά μου βόηθα"
κι όλα να βρίσκει τα χαμένα:

και τα καράβια που βουλιάξαν στ' όνομά Της
κι όσους πνιγήκαν
κι όσους σωθήκαν
και το "ΕΛΛΗ"
φωτιά μπουρλότο και χαμός. Στο όνομά Της