Από τα είκοσι προσπαθούσε
να γίνει ένας σοβαρός μεσήλιξ.
Οσο μεγάλωνε, τόσο σοβάρευε.
Στα τριάντα, εβδομηντάρης.
Στα σαράντα, εξηντάρης.
Στα πενήντα, ήρθε στα ίσια του.
Μετά, άρχισε να κατρακυλά απότομα.
Στα εξήντα τραγούδησε.
Στα εβδομήντα ήπιε.
Στα ογδόντα ήθελε πολύ να χορέψει.
Χόρεψε μια φορά και πάει,
αυτό ήταν. Εφυγε με το παράπονο,
πως στη ζωή του ήρθαν όλα ανάποδα.
Αναρτήσεις
This is a FunEL
5 σχόλια:
Κρίμα γιατί στα 90 θα γινότανε μωρό!
Ροδιά έγραψες πάλι!!!!!!!
Σ;)))))))))))))))))))))))))))
Τη μια πετρούλα στην ξερολιθιά, την άλλη rolling stone
Πολύ καλό!!
Ευτυχώς εγώ παραμένω πάντα παιδί και δεν θέλω να μεγαλώσω!!!!
...zero to one and back again...
όπως λέει κι ο δάσκαλός μου. :)
Δημοσίευση σχολίου