387. Δυστυχία ειναι...

..όταν άλλο ζητάς..

..και λαβαίνεις ακριβώς το αντίθετο..

Οταν ζητάς φίλους
και σου αποκαλύπτονται εχθροί
Οταν ζητάς χαρά
και σου παρέχεται αφειδώς θλίψη
Οταν ζητάς ψωμί
και σου δίνουν γύψο
Οταν ζητάς νερό
και σου δίνουν ξύδι

386. Η μέρα που πέρασε...

Πριν λιγες ωρες (το μεσημερι της Κυριακης) μια νεαρη φιλη μου βρεθηκε νεκρη στη μπανιερα της απο ανακοπη.
Καθε μερα συμβαινουν τετοια και χειροτερα αναπαντεχα γεγονοτα, αλλα οταν συμβαινουν πολυ κοντα ειναι αφορητα.
Τι να πω.. Θα ηταν μια πολυ ομορφη μερα αυτή που πέρασε, αν δεν συνεβαινε αυτο.. Το πρωί επισκέφτηκα το Μουσειο της Ακροπολης και οταν γυρισα σπιτι ταραχες, κλαμματα, υστεριες.. ολη η πολυκατοικια στο ποδι και να πρεπει να κραταω ψυχραιμια.. Μολις κοπασε λιγο η κατασταση, μπαινω στο ιντερνετ και πεφτω σε ενα τσακωμο μεσα σε ενα μπλογκ.. Επεμβαινω, θελοντας να καλμαρω το πραγμα, επειδη εκτιμω τους διαφωνουντες και νομίζω ότι κατά βαθος συμφωνουν.. και τρωω παντοφλα.. Συμπερασμα; Σκατα η μερα. Τωρα, ξενυχτι. Η μανα η αμοιρη ειναι χαλια μαυρα. Ευτυχως που καποια στιγμη έπεσα πανω σε αυτο το ποστ. Συμπτωση; Εχμ...
______________
ΣΗΜ. χάθηκε η σελίδα όπου παρέπεμπα.. συμβαίνουν αυτα στα δίκτυο.. κρίμα γιατί φανταζομαι πως θα είχε κάτι τι αξιόλογο (3 Μαϊου 2017)

385. Ντρουμ ντρουμ ντρουμ

Βαρύς αχός ακούγεται πολλά ντουφέκια πέφτουν.
Ο Γιώργης κάνει πόλεμο μ' αντάρτες παλικάρια.
Οι ντουφεκιές ακούγονται κάθε λεπτό και ώρα,
τα ματωμένα τα κορμιά αλλάζουν φουστανέλες,
για να ριχτούν κοψοχρονιά πίσω στην άγρια πάλη,
στη μάχη των αόρατων και πλάνων κερδοσκόπων,
που εμφανίζονται τη μιά και χάνονται την άλλη,
μέσ' στα κανάλια της τιβί και μέσ' στα καταρράχια,
ως άλλοι κόκκινοι Βιετκόκγ και κίτρινοι εμπόροι,
κάνουν το βίο δύσκολο στο μαύρο καπετάνιο,
που τρέχει με ποδήλατο να σώσει Θερμοπύλες.
Δέσπω μου, πάρε τ' άρματα! φωνάζει ο καπετάνιος
και κυριεύει τα στενά ψαρεύοντας τζιπούρες,
ψαρεύοντας ακίνητα, μα όχι πρώτα σπίτια,
ποντάροντας ομόλογα απλά και δομημένα,
ψάχνοντας τσέπες για φλουριά, σεντούκια για παράδες,
λογαριασμούς τραπεζικούς σ' Ελλάδα κι Ελβετία,
και κυματίζοντας ψηλά την ένδοξη σημαία.
Αυτό το άγιο λάβαρο που ύψωσε ο παππούς του,
όταν λεβέντης γύρισε από την εξορία,
και φύλαξε ο πατέρας του μέσα σε κούτες πάμπερς,
μη και το δει εχθρός κανείς και το παραξηγήσει,
και βουληθεί το κίνημα να λάβει τέλος μαύρο,
το κίνημα που άρχιζε να χτίζει μετερίζια,
στα όρη, στ' άγρια τα βουνά, στις έρημες Εκάλες.
Γιώργη μας, μη κουράζεσαι και μη βαριανασαίνεις,
κάνε μονάχος τη δουλειά σα δεν βοηθούν οι άλλοι,
να αποτελειώσεις τους κακούς και φαύλους κερδοσκόπους,
και μην ακούς τι κάνανε παππούδες και μπαμπάδες.
Κάλεσε φίλους, γείτονες, να κάνετε κουβέντα,
κάνε και γεύμα επίσημο και δείπνο άμα λάχει,
και η μεγάλη ανταμοιβή απ' το λαό θα φτάσει,
να ρουφιανεύει τους κακούς, να μάχεται τα πάντα,
τον πονηρό υπάλληλο της φορομπηχτοσύνης,
να πιάνει το αυθαίρετο του γδάρτη εργολάβου,
και τον ημιϋπαίθριο που έχει η πεθερά του,
γεμάτο κατσαρολικά και μπρίκια και μπακίρια,
γιατί η κουζίνα είναι μικρή και δεν χωράει να κάτσει,
να χτυπηθούν οι πράκτορες της κακοδαιμονίας,
όσοι ρημάξαν κι έκαψαν την έρμη τη πατρίδα,
κι όσοι της έκαναν ζημιά απ'έξω κι από μέσα.

_________________
μισοκλεμμενο απο εδω

384. ένα ουρλιαχτό αλλιώτικο από τα άλλα

καταθετω εδω μερικες σκεψεις πριν τις επεξεργαστω και τις αναρτησω στο mixer. Χρειαζονται λιγη συζητηση...

1. η "πρασινη αναπτυξη" ειναι η μασκα μιας πληρους "βρωμικης αναπτυξης", δλδ αναπτυξης των πλουτοπαραγωγικων πηγων του Αιγαιου (πετρελαιο) σε συνεργασια -συνεκμετάλλευση- με τη Τουρκια. Τζαμπα ερχεται ο κ. Ερντογαν αυτες τις μερες;
2. υποπτευομαι ότι ήδη εχουμε ξεπουληθει, αλλα δεν γνωριζω σε ποια (αμερικανικη) εταιρεία πετρελαίων. Τζαμπα μας ενεσκηψε το ΔΝΤ;
3. το παιχνιδι της "κρισης" παιζεται για τα "στραβου το δικιο".. να μας το φερουν γλυκα γλυκα το λουκουμακι της νεας ελληνικης πραγματικοτητας, μιας Ελλαδας_Τεξας, δλδ, ή Σαούντι Αράμπια, με παμπλουτους υποτελεις του Κεφαλαιου.
4. η ΕΕ κανει τα "στραβα ματια", δεδομενου ότι θα κερδισει συνολικα απο το δικο μας αιμα. Τζαμπα ο συνειρμος περι "τυφλας" στη Βουλη στο σχετικο λογοπαιγνιο προς ΝΔ;
5. η απουσια ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ απο το αυριανο ραντεβου με το Προεδρο της Δημοκρατιας ειναι τεραστιο λαθος. Πώς θα μαθουμε τί συζητηθηκε εκει περα; Εκτος και αν οι κυριοι αυτοι γνωριζουν ήδη και δεν θελουν να συμμετασχουν. Αλλα τοτε, δεν θα πρεπει να μας το πουν; ε;
Σκεφτομαι και αλλα περιφερειακα, αλλα τα επεξεργαζομαι ακομα...

Α! φυσικα και θα ανεβουν οι μετοχες της χωρας μας και θα γινουμε μια χωρα… αναρπαστη! τοτε, θα τριπλασιαστουν οι μισθοι και οι συνταξεις και θα ζουμε ολοι τρισευτυχισμενοι, χωρις καθαρες θαλασσες και ακτες ομως, αλλα τι σημασια θα εχει; Θα παιζουμε πλέι στεσιον και θα κανουμε τα μπανια μας στη Μαρτινικα...
-->> αυτα κατεθεσα στου omadeon


Ζησαμε και καλοζησαμε! Το λαθος αρκετων απο τη γενια μας ήταν οτι, κατω απο τη πιεση του κυνηγιου των αγαθων που δεν θελαμε να στερησουμε απο τα παιδια μας, ίσως τους δωσαμε στρεβλη εικονα για το τι σημαινει ευτυχια...
-->> αυτα κατεθεσα στου Ερμιππου

383. 18 χρόνια μεγαλύτερη

Μάλιστα, 18 χρόνια μεγαλύτερη από μένα. Με περνά δεκαοχτώ χρονάκια μόνο. Σήμερα, από μια πλευρά, φαίνονται πολλά αυτά τα δεκοχτώ ολόκληρα χρόνια, όπως και τότε φαινόντουσαν πάρα πολλά. Από άλλη πλευρά, σήμερα φαίνονται πολύ λίγα, γιατί οι ηλικίες μας έχουν συγκλίνει, απέχουν πολύ λίγο μεταξύ τους. Οι ηλικίες. Οι ζωές μας απέχουν πάρα πολύ. Παρασάγγας, που λένε. Φυλάω αυτή την εικόνα γιατί σκέφτομαι να επανέλθω σύντομα.

382. η πελασγική γλώσσα είναι η "μητέρα πασών των γλωσσών";

Πλακώσανε οι πελασγοί
και ψαχνω μετερίζι
μια τρυπα να χωθω στη Γη
και μία κούπα ρίζι

Στα λιμάνια οι κινέζοι
στα παζάρια μας ινδοί
ο θεούλης ζάρια παίζει
ΚΚΕ ή ΑΔΕΔΥ

-->> μεγάλο καημό τό'χω αυτο με τη μητερα των γλωσσων.. :Ρ

381. ποια ειμαι!

Είμαι οι άνθρωποι που γνώρισα
Συγγενεις, φίλοι, δάσκαλοι, εραστές,
ζωντανοί και πεθαμένοι

Είμαι τα βιβλία που διάβασα,
οι μουσικές που άκουσα,
οι μουσικές που τραγούδησα

Είμαι οι ζωγραφιές που με μάγεψαν,
τα χρώματα που ανακάτεψα,
τα παιχνίδια που έπαιξα

Είμαι οι δρόμοι που περπάτησα,
οι μυρωδιές που με πότισαν,
τα δέντρα που χάιδεψα

Είμαι ο αέρας που μπερδεύει τα μαλλιά,
ο ήλιος που τσουρουφλίζει,
η σκιά στη ρεματιά

Είμαι η βροχή που κλαίει,
το κύμα που χαμογελά,
το ήσυχο ηφαίστειο

Είμαι όλα αυτά κι άλλα πολλά,
είμαι ένα ψιχουλάκι σε μια τσέπη
κι ένα χαρτί με τσαλακωμένα στιχάκια