386. Η μέρα που πέρασε...

Πριν λιγες ωρες (το μεσημερι της Κυριακης) μια νεαρη φιλη μου βρεθηκε νεκρη στη μπανιερα της απο ανακοπη.
Καθε μερα συμβαινουν τετοια και χειροτερα αναπαντεχα γεγονοτα, αλλα οταν συμβαινουν πολυ κοντα ειναι αφορητα.
Τι να πω.. Θα ηταν μια πολυ ομορφη μερα αυτή που πέρασε, αν δεν συνεβαινε αυτο.. Το πρωί επισκέφτηκα το Μουσειο της Ακροπολης και οταν γυρισα σπιτι ταραχες, κλαμματα, υστεριες.. ολη η πολυκατοικια στο ποδι και να πρεπει να κραταω ψυχραιμια.. Μολις κοπασε λιγο η κατασταση, μπαινω στο ιντερνετ και πεφτω σε ενα τσακωμο μεσα σε ενα μπλογκ.. Επεμβαινω, θελοντας να καλμαρω το πραγμα, επειδη εκτιμω τους διαφωνουντες και νομίζω ότι κατά βαθος συμφωνουν.. και τρωω παντοφλα.. Συμπερασμα; Σκατα η μερα. Τωρα, ξενυχτι. Η μανα η αμοιρη ειναι χαλια μαυρα. Ευτυχως που καποια στιγμη έπεσα πανω σε αυτο το ποστ. Συμπτωση; Εχμ...
______________
ΣΗΜ. χάθηκε η σελίδα όπου παρέπεμπα.. συμβαίνουν αυτα στα δίκτυο.. κρίμα γιατί φανταζομαι πως θα είχε κάτι τι αξιόλογο (3 Μαϊου 2017)