380. μερικά παλιά ουρλιαχτά κι ένα πείραμα

25/10/2001/ ωρα 14:14

Το αίμα έχει ξεραθεί στο πάτωμα.
Οι τοίχοι είναι κόκκινοι.
Αυτό το κόκκινο υγρό στα ποτήρια τί είναι;

Οι μετοχές ανεβαίνουν
το αίμα ανεβαίνει
Πνιγόμαστε!

Ο μπακάλης γεμίζει τις αποθήκες,
μα οι κατσαρίδες δε θα προλάβουν να χαρούν:
Ερχεται πόλεμος.

Οι μετοχές ανεβαίνουν
το αίμα ανεβαίνει
και δεν υπάρχουν σωσίβια...

Χαλί κόκκινο το αίμα στο τσιμέντο
Γιατί σε βλέπω κόκκινη;

*** *** *** *** ***

Λογοπείραμα το Σεπτέμβρη του 2000 σε μια λογομηχανή, που λειτουργούσε με τυχαίο "φόρτωμα" λέξεων. Θα έδινα σύνδεσμο, αλλά δυστυχώς χάθηκε απο το ίντερνετ. -->>

έφυγες ερημιά απόγνωση ξεραΐλα κατάρα μένει μόνη μοναξιά μοναχικό σκοπό παίζει πλήκτρα φοβία φοβάμαι μήπως δε με θέλει θα ξαναγυρίσει; θα τον ξαναδώ; φοβάμαι φοβάμαι φοβάμαι τι θα γίνω χωρίς του φοβάμαι φοβάμαι πώς θα δω τον ήλιο χωρίς να τυφλωθώ πώς το φεγγάρι θα κοιτάξω με μάτια κλαμμένα πώς το μουνάκι μου θα μείνει μοναχό μοναχό μουνάκι μοναχό πώς πώς πώς τα στήθη μου χωρίς χάδι πώς πώς δεν ξέρω τι μου γίνεται δεν ξέρω τίποτε δεν ξέρω θέλω να πάω να τον συναντήσω ξέρω νομίζω πού βρίσκεται δεν ξέρω όμως αν είναι μόνος εκεί πέρα φοβάμαι φοβάμαι μη κάνω ανοησία φοβάμαι φοβάμαι μη τον παγώσω κι άλλο μη τον θυμώσω φοβάμαι φοβάμαι σκέφτομαι πώς να είναι τα φιλιά του σαν να χαρακώνουν το δέρμα μου να με γδέρνουν τα φιλιά του να με ξεπετσιάζουν να ματώνω απο τα φιλιά του να χώνονται βαθειά στο λαιμό μου να μου κόβουν την ανάσα τα φιλιά του αχ τα φιλιά του αχ τα χάδια του αχ και τα χέρια του να με γραπώνουν σα δαγκάνες καβουριού τα χέρια του να με πνίγουν να με πονούν τα χέρια του να σφίγγουν τα πλευρά μου να με ζυμώνουν τα χέρια του να ζαλίζομαι απο τη μυρωδιά του αχ αχ αχ να ζαλίζομαι να με ποτίζει η μυρωδιά του να μου χορεύει να του χορεύω να χορεύουμε να χορεύω να χορεύουμε να να να αχ αχ αχ αν είναι έρωτας αυτό αν είναι πόθος αυτό αν είναι πεθυμιά χάνομαι μακριά του χάνομαι κοντά του τι να κάνω θέ μου τι να κάνω