1.767 ενα ταξίδι στη Γαλλία

ο Antonio Scarnatti ηταν αντρας της φιλης μου της Τερέζας και εργαζοταν στο λογιστήριο της Ρενώ πριν απολυθεί μετά τη μεγάλη απεργία των εργαζομενων, το 1971 νομιζω, γιατι το 1973 που πήγα να τους επισκεφτώ με ξενάγησε γύρω απο το εργοστάσιο διηγώντας μου με καμάρι την ιστορία της απεργιας, κλπ, κλπ.

Ο Αντονιό εργαζόταν παράλληλα ως φωτογράφος μουσείων μαζί με τη γυναίκα του. Αν ανοίξεις κάποιο παλιό κατάλογο καποιου Γαλλικού μουσείου με εικόνες των εκθεμάτων, πιθανότα θα βρεις τα ονόματά τους στην τελευταία σελίδα.

Το 1973, μονάχα η Τερέζα ασχολιόταν με τη φωτογραφία, φωτογραφίζοντας διάφορα εξωτικά πιάτα μαγειρικής, αφού τα μαγείρευε φυσικα! Μετά τη φωτογράφηση μοίραζε τα φαγητά σε τυχερούς γείτονες και φίλους.

Στο σπίτι τους, ένα διαμέρισμα σε πολυκατοικία της εποχής του Ναπολέοντα(!) κοντά στην πλατεία της Βαστίλλης αν θυμάμαι καλά, υπήρχε ενα μικρό δωματιάκι μεταμορφωμένο σε στούντιο (προβολείς, μηχανες, κλπ) όπου στήνονταν τα πλάνα με τα φαγιά. Τις φωτο μαζι με τις συνταγές η Τερέζα τις πουλαγε σε διάφορα περιοδικά μα τα οποία συνεργαζόταν.

Σε κάποιο απο αυτά πηγαμε μαζί για να μου συστησει εναν ελληνα δημοσιογραφο (δεν θυμαμαι ονομα, μονο φάτσα) που προσπάθησε να με πεισει να παω να μεινω στη Γαλλία κοντά του ως εξόριστη της χούντας. Υπήρχε τρόπος να εχω ενα εξτρα εισόδημα απο εισφορες-βοηθεια απο διαφορες οργανώσεις, κλπ κλπ. Φυσικα, δεν δεχτηκα, σκεπτόμενη τους δικους μου που θα εμεναν πίσω, άλλωστε δεν ανηκα σε κυνηγημενους για να το σκάσω. Τον αγωνα μου τον κανω μεχρι τωρα εκ των έσω!