σημερα βγήκα και περπάτησα μόνη μου για 1η φορά μετά από τη νοσοκομειακή περίοδο του καλοκαιριού και το χάρηκα όσο δε φαντάζεσαι! δεν είπα τπτ σε κανένα, ψωνισα κιόλας, τα έβγαλα πέρα μόνη μου (αφτο το ξανάπα, τεσπα, ΜΟΝΗ ΜΟΥ) μπορεί να πεις (απο μεσα σου) "βρε τη γριέντζω τσ τσ τσ" αλλά τι να κανω; να το βάλω κάτω; να παραιτηθώ; δινω το παραδειγμα της αντοχης και της υπομονής, αλλά οι (πολυ) νεότεροι τα θέλουν όλα γρήγορα και φεύγουν και μας αφήνουν, αντί να γίνουν τα φευγιά κατά φύσιν που λένε.
Δευτέρα, Ιανουαρίου 27, 2025
1.763 η ροή των ανθρώπων
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)



This is a FunEL










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου