δίπλα στο παλιό μας σπίτι έμενε η κυρία Σουλτάνα, μια γυναίκα χαρούμενη
που όλο γελούσε, είχε πάντα τον καλό το λόγο στα χείλη και μια φωνή
γλυκιά σαν πετιμέζι, στεκόταν στο παράθυρο, να χαιρετάει τους
περαστικούς γείτονες, γειτόνισσες, γειτονάκια, πέρναγα και'γώ και
μερικές φορές ξαναπέρναγα για να ξαναχαιρετηθούμε να ακούσω την καλημέρα
της, μου έφερνε γούρι όταν μου ευχόταν "καλή επιτυχία" στα διαγωνίσματα
και κρίμα, πολύ κρίμα λέμε, που τέτοιοι άνθρωποι δεν είναι αθάνατοι
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναρτήσεις
This is a FunEL
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου