με ξύπνησε ένα μωράκι που έκλαιγε παραπονιάρικα, αυτό το επίμονο κλάμα
που, ενώ έχουν δοκιμαστεί τα πάντα όλα -άλλαγμα, τάισμα, κανάκεμα-, δε
λέει να σταματήσει και ξαφνικά μια αγριοφωνάρα έσκισε τον αέρα "ΣΚΑΣΤΕ
ΤΟ!!!" και, ως δια μαγείας, έπαψε για λίγο το κλάμα, μόνο που ξανάρχισε
επιθετικό αυτή τη φορά, ένα κλάμα άγριο, απαιτητικό, βραχνιάρικο, δυνατό
έως στεντόρειο και βγήκα να καταλάβω από πού ερχόταν, ανησυχώντας μη
πάει και το πνίξει ο άγριος, αλλά δεν κατάλαβα, επειδή
οι ακάλυπτοι χώροι λειτουργούν ως ηχεία κι άμα βρίσκεται κανείς μέσα
στο ηχείο άντε να καταλάβει από πού βγαίνει ο ήχος κι έβαζα τη φαντασία
μου μπρος να συλλάβει την πιθανή αιτία του κλάματος και κατέληξα ότι
μάλλον το μωράκι θα έκλαιγε για κάτι απλό αλλά ανεξήγητο για το
μυαλουδάκι του: Ισως επειδή ζεσταινόταν!
Δοκίμασέ το λοιπόν κι εσύ που έχεις μωράκι και δρόσιζε το προσωπάκι, το λαιμό, τα μπρατσάκια, τα πατουσάκια, την πλατούλα και το στηθάκι του, μη βγει κάνας μπαμπούλας από παραδίπλα και γκαρίξει.
_______________
αυτά έγραψα στις 9 Ιουνίου 2018 στο f/b
Δοκίμασέ το λοιπόν κι εσύ που έχεις μωράκι και δρόσιζε το προσωπάκι, το λαιμό, τα μπρατσάκια, τα πατουσάκια, την πλατούλα και το στηθάκι του, μη βγει κάνας μπαμπούλας από παραδίπλα και γκαρίξει.
_______________
αυτά έγραψα στις 9 Ιουνίου 2018 στο f/b



This is a FunEL










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου