629. παιδικά ξενύχτια

τα παλιά τα χρόνια, οι μεγάλοι πιστεύαν ακράδαντα ότι τα παιδιά έπρεπε να κοιμούνται νωρίς γιατί "ο ύπνος τρέφει το παιδί κι ο ήλιος το μοσχάρι", αλλά έρχονται στο νου μεγάλες στιγμές ευτυχίας με αξέχαστα ξενύχτια όπου "ο Κολυνός της γριάς", μια ιστορία με πολλές συνέχειες, κάθε βράδυ κι από μία καινούργια, τύφλα νά'χουν τα σίριαλ λέμε, καθώς και η ιστορία του Πλαστήρα, που κάθε τόσο έπεφτε στο πηγάδι και πνιγόταν μαζί με μας, τα παιδιά, που πνιγόμασταν στα γέλια μόλις εκστομιζόταν η φράση "ο Πλαστήρας έπεσε στο πηγάδι και πνίγηκε!!" από τη μικρή μου ξαδερφούλα που τιναζόταν όρθια πάνω στο στρώμα σαν ελατήριο γνωρίζοντας τη θραύση που έκανε (κάθε βράδυ σχεδόν) το εμπνευσμένο της σλόγκαν -ακόμα και το δίχρονο τότε αδερφάκι μου γέλαγε με τη φάση! Φυσικά, οι μαμάδες ερχόντουσαν να μας βάλουν σε τάξη, αλλά, μόλις ακουγόντουσαν βήματα στο διάδρομο και πριν ακουστεί το γύρισμα της μπετούγιας, εμείς κουκουλωνόμασταν καλά και "κάναμε τον ψόφιο κοριό", κατά την προσφιλή ρήση της εποχής.
_______________
ΣΗΜ. μόλις γράφτηκε στο f/b