600. άνθρωποι πολύτιμοι

θυμήθηκα στην Πολεοδομία του Πειραιά τη φοβερή τσακάλαινα Βασιλική Γρύλλη, μια πανάξια γυναίκα-στρόβιλο που όλα τα γνώριζε απέξω κι ανακατωτά, νόμους και παράθυρα και παραθυράκια.. τι να πρωτοθυμηθω.. Τη συνάντησα μερικά χρονάκια αργότερα, σύμβουλο του αξεχαστου Α. Τρίτση, να περιφέρεται στο υπουργείο ψιλοχαμένη, μια και το εκεί περιβάλλον έπεφτε πολύ στενό για το πιρουεττόζικο μυαλό της. "Αλλά" μου είχε πει σαν να απολογείται "εδώ νοιώθω πιο ασφαλής, εχω κανονικό ωράριο, μπορώ να βλέπω χωρις άγχος την οικογένειά μου" και την κατάλαβα ή έτσι νόμισα -τότε. Παρόμοια περίπτωση είναι και αυτή του Γ. Ρωμανιά, που είναι ζωντανή εγκυκλοπαίδεια περί το ασφαλιστικό. Να τους προσέχουμε αυτους τους ανθρώπους. (2015)