578. η τραγουδίστρια

Εμαθα για τη νεαρή τραγουδίστρια από άρθρο στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, το παλιό περιοδικό σε μεγάλο σχήμα και χαρτί εφημεριδένιο, που κυκλοφορούσε κάθε Παρασκευή. Είχε και εικόνα με την κιθάρα. Ετσι, η φωνή που είχε αρχίσει να ακούγεται στο ραδιόφωνο πήρε σάρκα και οστά κι όταν κατέβηκα Αθήνα, μια φίλη που πήγαινε στην ΑΣΚΤ και ήταν συμμαθήτριά της, αρνήθηκε να μου τη γνωρίσει επειδή, λέει, ήταν πολύ σεμνή, λέει, και είχε κάτι σαν ανθρωποφοβία, λέει. Δεν επέμενα, πήγα όμως δυο φορές και την άκουσα από κοντά και ήταν καλύτερα να ακούω χωρίς να βλέπω. Οχι πως δεν βλεπόταν κιόλας, αλλά μια αιθέρια φωνή περιμένει κανείς να βγαίνει από αντίστοιχο αγγελικό παρουσιαστικό. Οχι πως δεν τό'χε αυτό το αγγελικό, αλλά προς αγγελοκρουσμένο έδειχνε και μένα με τρομάζαν κάπως και τα απέφευγα αυτά και τρίτη φορά δεν πήγα, άκουγα μονάχα και άκουγα πολύ και ταχτικά. Εχω και δίσκο, μπορεί και δυο ή τρεις, αλλά δεν θυμάμαι τίτλους κι άμα δροσίσει κάπως να ψάξω αν επιμένεις. Δεν έβγαζε (νομίζω) μικρά δισκάκια και οι μεγάλοι δίσκοι παραήταν ακριβοί για μένα -τότε- θα προτιμούσα να είχα μονάχα ένα τραγούδι, το τραγούδι της ερήμου ας πούμε και να το ακούω συνέχεια.
_______________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 8/8/2017 στο f/b