551. ο Γιώργος

κάποτε, πολύ παλιά, λάβαινα κάποια ανώνυμα τηλεφωνήματα από έναν απελπισμένο νέο.. αφού περάσαν κάμποσες μέρες και θεώρησε πως ήταν ασφαλής (υποθέτω δλδ) εκμυστηρεύτηκε το πρόβλημά του.. ένοιωθε εγκλωβισμένος μέσα στο κορμί του, που ήταν (παρά τη θέληση και τις ανάγκες του) αντρικό.. βαφτισμένος Γιώργος, επιθυμούσε διακαώς να λέγεται Αλέξια (βάζω ονόματα στην τυχη, βεβαια) και ζητούσε τη γνώμη μου, τι να κάνει, να το πει στους γονείς του, κλπ κλπ.. Εδώ που τα λέμε, ανίδεη εντελώς περί παρόμοιων ζητημάτων, προσπάθησα να τον κάνω να σιγουρευτεί για την απόφασή του, αλλά μου είπε ότι δεν πρόκειται για απόφαση και είναι θέμα πραγματικότητας.. μετά απο λίγο καιρό, ήρθε στο γραφείο μια θεογκόμενα μελαχροινή με υπέροχα μάτια και δικτυωτό μαύρο καλσόν.. ήθελε συμβουλές για κάποιο ακίνητο.. κάθισε απέναντί μου, συζητήσαμε αρκετή ώρα και στο τέλος, όταν χαιρετιόμαστε, μου είπε "δεν με γνώρισες, ε;" και "όχι" απάντησα "αν είχαμε ξανασυναντηθεί, θα το θυμόμουνα".. "είμαι ο Γιώργος!" μου είπε θριαμβευτικά και με άφησε κόκκαλο!
_______________
ΣΗΜ. γράφτηκε στις 11 Ιουνίου 2017 στο f/b