Ο πρώτος τεννίστας έπαιζε σταθερά με το φιλέ. Ο δεύτερος έπαιζε κανονικά, με τον αντίπαλο δηλαδή. Οι θεατές απολάμβαναν το χάλι του πρώτου τεννίστα και τον χειροκροτούσαν να πάρει τα πάνω του. Είχαν πληρώσει τα μαλλιοκέφαλά τους για μια θέση στον αγώνα. Η διαφήμιση που είχε προηγηθεί, προέβλεπε ένα ματσάκι σούπερ με πολλές ανατροπές. Η μοναδική ανατροπή όμως ήταν η εμμονή του πρώτου τενίστα να στέλνει το μπαλάκι στο φιλέ. Ο αγώνας που προβλεπόταν ως ντέρμπυ έληξε άδοξα με δύο μηδέν σετ, οι φίλαθλοι έφυγαν απογοητευμένοι, ο νικητής σήκωσε το βαρύτιμο κύπελο και ο χαμένος εισέπραξε μόνο ενάμισυ εκατομμύριο τσόντα στα σαράντα τόσα που είχε καβατζώσει από τα προηγούμενα παιχνίδια. Η μαγουλού συμβία του πρώτου τεννίστα, καθισμένη στις κερκίδες, ήταν πανευτυχής. Τον αγκάλιασε δακρυσμένη με το δώρο που της χάρισε για την επέτειο του γάμου τους -την ήττα του. Επιτέλους θα πήγαιναν το ταξίδι του μέλιτος με ρακέτες πινγκ πονγκ και χωρίς μπαλάκια. Ο δεύτερος τεννίστας έφυγε επίσης χαρούμενος με τα τρία μυριάκια που κέρδισε. Θα τα ξεκοκκάλιζε με την πρώτη τεννίστρια, που ήταν μαθήτριά του -για την ώρα. Από τώρα σκεφτόταν πόσες ρακέτες, παπούτσια, φόρμες, μαντίλια, κλπ αξεσουάρ θα της χάριζε. Από τώρα σκεφτόταν ποια εταιρεία να διαλέξει να διαφημίσει. Από τώρα σκεφτόταν... Σκεφτόταν;
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)



This is a FunEL










Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου