407. Ο μικρός καννίβαλος μέσα μας

Αν δεν το έχεις πάρει χαμπάρι, κρύβεται μέσα μας ένας καννίβαλος. Δεν ξέρω το μεγεθος του δικού σου καννιβάλου, ο δικός μου πάντως είναι μικρός και όλο και μικραίνει. Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να πετυχαίνει η σμίκρυνση, χρόνο και σκέψη. Πολλή σκέψη, από αυτή που τρώει τον αφέντη, αλλά χαλάλι! Αρκεί που τρώει και τον καννίβαλο. Αμα τον αφήνεις ανεξέλεγκτο, υπάρχει πιθανότητα να βγει από μέσα και να κάνει κατάληψη και στο απέξω, να γίνεις δηλαδή ολόκληρος καννίβαλος μια μέρα -ή μια νύχτα, το ίδιο κάνει- χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις και, όταν έχεις γίνει ολόκληρος καννίβαλος, μέσα-έξω, θα σου είναι πλέον αδύνατο να νοιώθεις καννίβαλος, θα τρως τους συνανθρώπους σου δίχως τύψεις και προβληματισμούς. Θα τρως, γενικά, κι άλλο, κι άλλο, πάρα πολύ θα τρως χωρίς να σκας και να νοιάζεσαι τί και ποιον έφαγες πάλι.

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πολλοί καννίβαλοι, όπως και στην πραγματική ζωή, αυτή που οι κομπιουτεράδες αποκαλούν "αναλογικό κόσμο", δεν τη γλιτώνει τελικά κανείς την καννιβαλοσύνη. Οπου σταθείς κι όπου βρεθείς, καννίβαλους θα βρεις. Ακόμα και με ένα ηλιθιο σχόλιο που αφήνουν χωρίς να σκεφτούν, καννιβαλισμό διαπράττουν μερικοί και μερικές. Χωρίς σκέψη, καταβροχθίζουν τον κόπο του άλλου, αδυνατούν να "μπουν στα παπούτσια του", όπως λένε οι άγγλοι πολύ πετυχημένα. Εμείς εδώ είμαστε πιο απλοί και λέμε "να μπει στη θέση του"... του "άλλου", φυσικά. Ο "άλλος" είναι πάντα ο εχθρός του καννίβαλου, αυτό είναι γραμμένο στις προδιαγραφές του, μετά την προσαρμογή του στα δεδομένα του καννιβαλισμού, γιατί στον ανθρώπινο κώδικα, το DNA που λένε, δεν είναι γραμμένο: καννίβαλος δεν γεννιέσαι, γίνεσαι, εξακριβωμένο αυτό. Ολα τα παιδάκια γεννιούνται αθώα και αγνά, μεγαλώνοτας διαλέγουν το δρόμο του καννιβαλισμού. Θα μπορούσα να πω ότι παρασύρονται προς αυτό το δρόμο, αλλά δεν το λέω γιατί ο καννιβαλισμός δεν έχει τίποτα το γοητευτικό για να σε τραβήξει. Ισα ίσα, όλος ο κόσμος τον καταδικάζει, κανένας άνθρωπος δεν επιθυμεί να γίνει καννίβαλος, όλοι θέλουμε να είμαστε καλοί άνθρωποι και να πασχίζουμε για το καλό όλων.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το κουμπί του καννιβαλισμού: όταν θέλεις να εργαστείς για το καλό όλων, πρόσεξε να μη την πατήσεις. Ο καννιβαλισμός καραδοκεί να σε κατακτήσει με τα καλύτερα όπλα, να σε κάνει να στραφείς προς κοινωφελή επαγγέλματα, όπως π.χ. η πολιτική. Ολόκληρες χώρες μαζί με τους κατοίκους τους έχουν κατασπαράξει οι αδίστακτοι φαταούλες καννίβαλοι, νομίζοντας μάλιστα ότι τις τρώνε πασχίζοντας "για το καλό τους" -πάντα για το καλό, λέμε. Είναι τόσο σίγουροι ότι φροντίζουν για το καλό, που αδυνατούν στο τέλος να ξεχωρίσουν τουλάχιστον τη δική τους χώρα και να μη τη φάνε, να γλιτώσουν τους συμπατριώτες τους από τα τρία κακά της μοίρας τους -λέμε τώρα- αλλά πάει, την καταβροχθίζουν κι αυτή -μαζί με τους κατοίκους, εννοείται.

Αυτά τα σκέφτηκα πριν από λίγη ώρα, όταν πέτυχα ένα άστοχο -τουλάχιστον- σχόλιο σε ένα μπλογκ ενός φουκαράκου που έβγαζε τα σώψυχά του, φαινόταν πραγματικά ένα αληθινά δυστυχισμένο ποστ και σίγουρα θα είχε κάνει πολύ κόπο να το γράψει. Μπαίνω, που λες, και βλέπω μια ανόητη περσόνα να του σούρνει τα εξ αμάξης και μετά να του γράφει να μη τα λάβει υπόψη του αν τον ενοχλούν! Μήστητί μου Κύριε, που θά'λεγε και η κυρία που καθαρίζει τις σκάλες. Αποκλείεται να κατάλαβε τον καννίβαλο που έκανε ντου εκείνη την ώρα που γραφόταν το σχόλιο. Αν τον έπαιρνε είδηση, κάπως θα τον περιόριζε, πιστεύω. Πού μυαλό για να σκεφτεί πώς θα φαινόταν στην περσόνα αυτή αν κάποιος "άλλος" της έκανε τέτοιο χουνέρι! Αλλά, είπαμε, ο "άλλος" είναι άλλος, ο "άλλος" είναι εχθρός και στη πλάτη του εχθρού και ξύλο θα ρίξεις, και τσεκουριές, γιατί αυτός ο "άλλος" δεν πονάει, αποκλείεται, δεν είναι δυνατό να πονάει, αυτός ο "άλλος" είναι ψεύτικος, βρίσκεται στο διαδίκτυο για να παίζει ο καννίβαλος και να αμολάει κοτσάνες σε βάρος του και να πασχίζει "για το καλό του".
__________________
ΣΗΜ. γραμμένο ατάκα κι επιτόπου, έχω ρέντα σήμερα λέμε! Εγραψα και κάτι τι εδώ πριν από λίγο. Φτου μη με ματιάξω!