369. το πηγαδι (η εμπνευση απο τη ΠΟΤΑ Μεσσηνιας)

Ητανε μια φορα ενας που ειχε ενα πηγαδι. Ητανε κι ενας αλλος που ζητησε να αγορασει το πηγαδι του πρωτου και ο πρωτος το πουλησε γιατι ειχε αναγκες, να σπουδασει τα παιδια του, κλπ κλπ. Οι κατοικοι του χωριου διαφωνησαν, επειδη ολοι επαιρναν νερο απο εκεινο το πηγαδι. Ο αγοραστης του πηγαδιου, τους διαβεβαιωσε πως θα εξακολουθησει το πηγαδι να παρεχει νερο σε ολους, μονο που εκeινος εκανε υπερβολικη χρηση, ξοδευε το νερο αλογιστα κι ετσι εξαντλησε το νερο του πηγαδιου και το πηγαδι στερεψε. Ο πρωτος κατοχος του πηγαδιου, με τα λεφτα που ειχε παρει απο τη πωληση, εφυγε απο το χωριο και πηγε αλλου να ζησει -ειχε "ανεβει" στη κοινωνικη κλιμακα, ηταν πλεον ενα "νεο τζακι". Οι κατοικοι του χωριου δεν μπορεσαν να φυγουν, ακομα εκει κατοικουν και χτυπουν το κεφαλι τους που δεν εμποδισαν εκεινη την αγοραπωλησια, που δεν εβγαλαν κανα νομο να απαγορευει την ιδιωτικη χρηση δημοσιων αγαθων οπως το νερο.
-->>Σκέψεις για την ΠΟΤΑ Μεσσηνίας (η καλυβα ψηλα στο βουνο)