Κάνω την καρδιά μου πέτρα
-πέτρα στη χολή-
Τρέχω να σου πάρω μέτρα
-μέτρα για χαλί-
Νά'ναι το χαλί μεγάλο-πέντε επί οκτώ-
Αν σε λέγαν παπαγάλο
θά'σουν θωρηκτό!
Κι όσο ξηλώνω τα πατώματααναζητώντας παραπτώματα
Τόσο βουλιάζω σε ομίχλες,
τρίχες, ξεφτίδια, σκόνες, μπίχλες!
Κι όσο θα καίνε τα αρώματαμια τρικυμία στα παπλώματα
κι ένα μαχαίρι στην καρδιά,
στη χολή, στα μυαλά...
Κι όσο θα καίνε τα αρώματα
εσύ θ' αλλάζεις χίλια χρώματα
κι ώσπου να βρεις το χρώμα που σ' αρέσει
θα'χουμε γίνει ντίρλα, φέσι...
click! πανω στις πετρες να μεγαλωσουν
Αναρτήσεις
This is a FunEL
2 σχόλια:
"τρικυμία στα παπλώματα"
πολύ μου άρεσε!
καλά, πόσα μπλογκ έχεις ανοίξει?!!!!
και πότε προλαβαίνεις?!
μου αρέσουν οι πέτρες...
πρέπει νάναι απο τα λίγα άψυχα που μου λένε τόσα.
καλημέρα
πρώτη μου βόλτα εδώ
μ'αρέσει...
Και σε μενα λενε πολλα οι πετρες!
Να εισαι καλα Μαγια με τα ωραια γραμματακια!:))
..οσο για τα πολλα μπλογκια, ε, ειχα ενθουσιαστει παρα πολυ τοτε που ξεκινησα, δεν εξηγειται αλλιως!..
Δημοσίευση σχολίου