210. τα στραγάλια

πηγαίναμε σινεμά καλοκαιρινό στην αύρα, στον ερμή ή στην αρκαδία, αργότερα άνοιξε ο άντζελος και λίγο πιο ύστερα το κάπιτολ, η γειτονιά είχε πέντε σινεμά καλοκαιρινά πριν κλείσω τα δεκάξι, οπότε είχαμε να διαλέξουμε με τ' αδέρφια μου πού θα πάμε και συμφωνούσαμε ευτυχώς -μας αρέσαν οι περιπέτειες, ξιφομαχίες, πειρατικά και τέτοια- έτσι δεν τσακωνόμαστε, σχεδόν ποτέ δεν τσακωνόμαστε, μπορεί τα μικρά να μαλλώναν καμιά φορά μεταξύ τους αλλά μαζί μου δεν τσακωνόταν κανένα τους και όταν καθόμαστε στα σκοτεινά μοίραζα στραγάλια στα απλωμένα τους χεράκια, μια χουφτίτσα στα δεξιά και μια στ' αριστερά και ήταν σίγουρα ότι το μοίρασμα ήταν δίκαιο, μια φορά μονάχα που ο μικρός είχε κάποιες αμφιβολίες και απαίτησε να τους μοιράσω στραγάλια στο διάλλειμμα για να μετρηθούν ένα ένα, βρεθήκαν ίσα -μα την αλήθεια