1.219 εξάσκηση

διαβαζα για εισαγωγικές το καλοκαίρι που σκάβαν το δρόμο μπροστά στο σπίτι μου. Πρώτα έσκαψε ο ΟΤΕ (και μπάλωσε το σκάμμα) μετά η αποχέτευση (και μπάλωσε το σκάμμα) κατόπιν το νερό (και μπάλωσε το σκάμμα) ύστερα η ΔΕΗ και μπάλωσε το σκάμμα οριστικά πλέον και 'γώ μελετούσα κι έβαζα ροκ στο φουλ για να καλύπτω τα κομπρεσέρ κι αυτό μου έκανε πολύ καλό γιατί μπορώ να συγκεντρώνομαι και να ακούω ταυτόχρονα περισσότερες από μια πηγές ήχου και δεν με πιστεύουν και με σκουντάνε οι συνομιλητές για να τους προσέξω, αλλά ακούω καλά τι λέει ο καθένας και, αν είχα περισσότερα στόματα από ένα, θα μπορούσα κιόλας να απαντάω στον καθένα ξεχωριστά! Είδες η ΔΕΗ;

1η Απριλίου 2020, f/b

1.218 το μυστικό όπλο των Κινέζων!

αποκαλύφθηκε επιτέλους το μυστικό όπλο των Κινέζων! Μετά από πολύχρονες ανασκαφές στα θεμέλια της λευκής πυραμίδας στην πόλη Τακλαμακάν, ήρθε στο φως η αρχαία λεωφόρος που οδηγεί στην υπόγεια χώρα των Νεφελίμ. Ο αρχαίος αυτός λαός που λατρεύει το σκοτάδι και ζει με ελάχιστη τροφή, απεχθάνεται το νερό και εργάζεται ακατάπαυστα. Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύονται οι Κινέζοι κι έχουν πλημμυρίσει τον κόσμο με κάθε είδους προϊόντα. 

(αποκλειστικό-τα-το ρεπορτάζ του συνεργάτη μας Φου Μπουκ Μπαν)

1η Απριλίου 2021,  απο f/b

1.217 πού εισαι Μυνχάουζεν...

Νιώθω πολιορκημένη από μια ακατανίκητη δύναμη, η οποία ωθεί στην απώλεια της λογικής σκέψης. Ούτε η γελοιοποίηση του φαινόμενου αυτού μας σώζει πλέον. Να κρατηθούμε απο την κοτσίδα μας, μήπως πάψουμε να βουλιάζουμε; ο Βαρώνος Μυνχάουζεν το είχε πετύχει, καταφέρνοντας να βγει απο τη λάσπη (μαζι με το άλογο που καβάλαγε!) τραβώντας την ιδια του την κοτσίδα. Η ιστορία αυτή ήταν η πρώτη μου συνάντηση με το παράλογο, στην ηλικία των 8 χρονών περίπου. Αλλη ιδέα κανείς;

1.216 Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Στις 4 Απριλίου 1968 δολοφονήθηκε στο Μέμφις των ΗΠΑ ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, από τις σημαντικώτερες μορφές που αγωνίστηκαν για τα πολιτικά δικαιώματα των ανθρώπων. Η ανάμνηση της δολοφονίας του αποκτά τραγική επικαιρότητα, μιά και σήμερα ακόμα η χεμαρρώδης ρητορική του εξακολουθεί να διατυπώνει αλήθειες που δεν διαψεύστηκαν, ελπίδες που δεν πραγματοποιήθηκαν και όνειρα που μετεξελίχθηκαν σε εφιάλτες. Ποιός δε θυμάται τη μνημειώδη ομιλία του “I have a dream” το 1963:

 

“Εχω ένα όνειρο, πως μιά μέρα στους κόκκινους λόφους της Τζώρτζια, τα παιδιά των μαύρων σκλάβων και τα παιδιά των πρώην ιδιοκτητών σκλάβων, θα καθήσουν όλα μαζί στο τραπέζι της αδελφοσύνης”.

Στα 39 του χρόνια ο Μ.Λ. Kίνγκ είχε ήδη προλάβει να παλέψει γι αυτό το όνειρο, περνώντας το 1959 από την Ινδία, όπου επέλεξε ως μέθοδο διαμαρτυρίας τον τρόπο του Γκάντι -τη μή βία. Συχνά οδηγήθηκε στις φυλακές ως ταραχοποιός, παλεύοντας πάντα ενάντια στις διακρίσεις.

 

Ηταν ο άνθρωπος που απέδωσε τις κοινωνικές εντάσεις στις οικονομικές ανισότητες, όχι μόνο των αφροαμερικανών αλλά και των ισπανοφώνων και των ασιατών αμερικανών πολιτών. Αυτή η συνολική τοποθέτηση του Μ.Λ. Κινγκ ήταν και η αιτία των προστριβών με τους ηγέτες των άλλων κινημάτων των μαύρων στις ΗΠΑ, που θεωρούσαν πως τα δικά τους κινήματα είχαν προτεραιότητα έναντι -συνολικά- των άλλων κινημάτων των κοινωνικών μειονοτήτων.

 

Στις ατέρμονες διαδρομές του στην αμερικανική ήπειρο έγινε ο μάρτυρας των πολιτικών δικαιωμάτων, ο αγωνιστής των μη προνομιούχων. Ηταν αυτός ο δρόμος που τον έφερε και μέχρι το Μέμφις, ως υποστηρικτή της τοπικής απεργιακής κινητοποίησης των υπαλλήλων του δήμου, για να δολοφονηθεί -κατά την επίσημη εκδοχή από τον Τζέϊμς Ρέϊ, του οποίου η ενοχή αμφισβητήθηκε εξ αρχής.

 

Αυτή η σκοτεινή σελίδα της αμερικανικής ιστορίας χαρακτηρίστηκε ως “η δολοφονία ενός ονείρου”.

 

(από το άρθρο: “Μάρτιν Λούθερ Κινγκ - Η δολοφονία ενός ονείρου” της “Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας, 07/04/02, σελ. 28-29)

Ανακάλυψη και μεταφορά: Ροδιά 11/4/2002 16:31 (pathfinder)

1.215 ο φόρος και τα διόδια

τα παλιά χρόνια υπήρχε ένα ξύλινο κιόσκι στη Συγγρού, όπου πληρώναμε φόρο για να πάμε στο Φάληρο και λεγόταν "ο Φόρος". Υπήρχε και στάση "Φόρος", δεξιά όπως κατεβαίναμε απο Αθηνα προς τη θάλασσα, σχεδόν απέναντι από του Φιξ, του θαυμάσιου δείγματος βιομηχανικής αρχιτεκτονικής που μελετησε ο σπουδαίος Τακης Ζενέτος, του κτιρίου που τού φάγαν άδικα τη στρογγυλεμένη γωνία, το σήμα κατατεθέν του. Πώς το θυμήθηκα; ε, όλο για φόρους ακούω (και πληρώνω) θυμήθηκα ότι η λέξη "διόδια" είναι σχετικά πρόσφατη -μονάχα 50κάτι χρόνων!

1.214 εποχή κόβιντ στη λαϊκή

πήγα λαϊκή, ψώνισα μερικά ζαρζαβατικά (μη πάθουμε και σκουρβούτο επιπλέον) και μια ντουντούκα φώναζε «ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΑΓΚΟ, ΚΡΑΤΑΤΕ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΔΥΟ ΜΕΤΡΩΝ» και μια κυρία μπαμπουλωμενη και με μάσκα τσιριζε στον πάγκο με τα πορτοκάλια «μακριά! μακριά! να ψωνισω πρώτα εγώ και μετά εσεις!» Κατά τα άλλα, ήρεμα τα πράγματα, μονάχα που λυπήθηκα τον μόνιμο ζητιάνο που καθόταν στη γωνιά του και ο κόσμος (όσος κόσμος, δλδ) τον προσπερνούσε. Αρχισε το ψιλόβροχο μόλις άρχισα να επιστρέφω κι ευτυχως βρέθηκε ένας περιπατητής με το σκυλάκι του και με βοήθησε να ανεβάσω το καρότσι στα σκαλιά.

______________

3 Απριλίου 2020 στο f/b

1.213 Απρίλης

εμένα ο Απρίλης ποτέ δεν μού άρεσε, επειδή είναι κάτι μεσοβέζικο, ανάμεσα Μάρτη και Μάη, ούτε κρύο ούτε ζέστη δλδ, κι επειδή ακολουθούσαμε το ρητό της γιαγιάς μου (και των Γάλλων) en Avril ni un fil, δηλαδή τον Απρίλη να μη βγάζεις ούτε κλωστή απο πάνω σου, που σημαίνει να μην ελαφραίνεις το ντύσιμό σου επειδή ο καιρός είναι άστατος και πουντιάζεις χωρίς να το καταλάβεις. Αυτά και εύχομαι να περάσει γρήγορα αυτός ο ακατάστατος μήνας!

οι Γάλλοι λένε «En Avril ne découvre pas d'un fil. En Mai fais ce quil quait.» που σημαίνει: τον Απρίλη, ούτε κλωστή να βγάλεις από πάνω σου, το Μάη κάντε ό,τι θέλετε. Η γιαγιά μου το έλεγε απλοποιημένα «en Avril ni un fil» θέλοντας να τονίσει τη σημασία που έχει να μην ελαφραίνουμε το ντύσιμό μας τον Απρίλη, επειδή ο καιρός είναι άστατος, κυκλοφορούν και διάφορα μικρόβια, και μπορεί να κρυολογήσουμε.